Archive for 'Weekend Stories'
เบาๆเสาร์อาทิตย์ : เพื่อนบล็อกเกอร์อีกคน
July 20th, 2008. Published under My Stuff >>, Outing >>, Weekend Stories. No Comments.
Share post:
สองสามวันก่อนผมมีโอกาสได้รู้จักเพื่อน “บล็อกเกอร์” ตัวจริง เสียงจริง อีกคนหนึ่ง ผ่านการแนะนำจาก จอห์น
จอห์นโทรมาชวนในเย็นย่ำค่ำคืนฝนตก ก็อาจจะเป็นเพราะด้วยความใจง่ายเนี่ยเสียยิ่งกระไรของใจเรา จึงตกปากรับคำไปแต่โดยดี เป้าหมายที่เดิมไม่เคยเปลี่ยนสำหรับจอห์น(ร้านนี้อีกแล้ว) ผมตามมาถึงเป็นคนสุดท้าย และจอห์นก็แนะนำให้ผมได้รู้จักกับ “คุณต้น” แห่ง makemany.com บล็อกเกอร์แถวหน้าอีกคน ซึ่ง “คุณต้น” จัดอยู่ในประเภทที่นับหัวได้เลยว่ามีอยู่ไม่กี่คนกับ aStore-Amazon บน website และ weblog ที่ประสบความสำเร็จในบ้านเรา
เขียนบล็อกก็เพื่อนเยอะอย่างนี้แหละครับ เพื่อนจากบล็อกมาพร้อมกับความรู้ทั้งนั้น แต่ละคนก็มีความรู้ความชำนาญกันคนละอย่าง เพื่อนและความรู้ที่ได้มา เป็นแค่เพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ที่เหลือยังมีอีกบานจากการเขียนบล็อก
เมื่อ redtor กับ makemany เขามาเจอกัน มาคุยกัน มันก็เสร็จ interiorSiam ซิครับคราวนี้ .. แต่มันใช่อย่างที่คิดละซิ ก็เพราะไอ้เรื่องที่เหล่าเทพเขาคุยกันนี้มันไม่กระดิกหูกระดิกหางกับเราเลย เขาคุยกันเรื่องเทคนิคและวิธีการตามอาชีพของเหล่าเทพที่ระดับ “แอดวานซ์” หาเงิน หารายได้จากการทำ “Blog Marketing” หรือว่าการทำ “SEO” หันกลับมามองตัวเราอีกทีได้แต่นั่งเกาหัว หน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความที่ไม่เก็ท และไม่เคยเข้าใจในสิ่งเหล่านี้เอาซะเลย
คืนนั้นเขาคุยกันเรื่อง “ได้สตางค์” กัน แต่ผมกลับ “เสียสตางส์” และมึนกับ “สติ” อีกนิดหน่อย .. ไปล่ะ
…
…
แท็กซี่ !!!!!
____________________________________
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ - ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
เบาๆเสาร์อาทิตย์ : เฮือกนี้..ทั้งใหญ่และยาว
July 13th, 2008. Published under My Stuff >>, Uncategorized >>, Weekend Stories. 4 Comments.
Share post:
ผ่านไปได้อีกอึดใจ(ใหญ่) เลยช่วงเวลาแห่งความอึดอัด วุ่นวายกับการ ปรับ เปลี่ยน แก้(ไข)ปัญหา รวมมิตรให้คิดแบบวาไรตี้
รู้สึกได้ว่า ทุกอย่างที่อยู่ “ภายใน” นั้น มีเวลาเป็นตัวคอยแข่งขันและกติกา … ต้องตามให้ทัน !!
ทุกอย่างที่คลั่งติดอยู่ภายในก็ทะลักพรั่งพรูออกมา หลังจากการถอนหายใจ “เฮิอกใหญ่” อีกครั้ง ครั้งนี้เป็นการได้ถอนหายใจ “เฮือกใหญ่และยาวที่สุด” ในรอบหลายเดือน
ดิบ โล่ง โปร่ง เปลือย – เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้น คล้ายยืนอยู่ที่โล่งแจ้งในชุดยูนิฟอร์มตอนวันเกิด (เปลือยแต่ไม่โป๊)
อยากจะอยู่ใน”ที่” ที่จะถอนหายใจเฮิอกใหญ่และยาวได้แบบไม่จำกัด ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้า “ภายใน” อีกครั้ง — ขอเป็น”ที่” ที่ให้โปรโมชั่นระยะยาวแบบตลอดชีพ (มันไม่มีหรอก..ผมเชื่อ!!)
…..
…..
“ชีวิตผมกำลังจะเปลี่ยนแปลง” …… . . .
ไม่ใช่สิ..!!… . “ผมต่างหาก..ที่จะเป็นผู้เปลี่ยนแปลงมัน”
———————————–
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
เบาๆเสาร์อาทิตย์ : อนาคต-รอ-เสน่ห์-อดีต
July 12th, 2008. Published under My Stuff >>, Weekend Stories. No Comments.
Share post:
ถ้าพูดถึง “เทป คลาสเซ็ต” ยังพอจะนึกภาพออกกันบ้างหรือเปล่าครับ.!??
เผื่อจะให้นึกเห็นภาพได้เร็วและง่ายขึ้นบ้าง ขอถามต่อแล้วกันว่า
“คุณฟังเพลงโปรดของคุณด้วย “เทป คลาสเซ็ต” ครั้งสุดท้าย..เมื่อไหร่ ..!??”
น้องๆใน “วัยทีน” ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะตามที่กฏหมายกำหนด อาจจะ “งงง” และไม่ใคร่จะสนใจถึงเรื่องที่ผมกำลังพูดถึง … กรุณา..คลิกผ่านไปได้ แต่ถ้าเกิดสนใจ ก็อ่านให้จบและขอให้รื่นรมณ์ด้วยกัน … 
เช้าวันนี้ (เสาร์) ผมเปิด “ลิ้นชัก” (ที่หน้าตาภายนอกดูคล้ายๆกับ Time Machine ของโดเรมอน) เพื่อหาเอกสารบางอย่าง ที่จำเป็นจะต้องใช้ในวันมะรืนนี้ (จันทร์) ในความหมาย “วันมะรืน” คือ “อนาคต” แต่ในลิ้นชักอันนี้แหละครับ ที่พาผมให้ไปเจอกับ “เทป คลาสเซ็ต” ในความหมายของผมมันคือ “อดีต” มันถูกวางเรียงโดยเอาสันด้านข้างกล่องขึ้นมา ซึ่งพอจะให้ผมมองเห็นตัวอักษร และอ่านมันได้บ้าง หากอยากจะรู้ถึงชื่อนักร้องและชื่ออัลบั้มนั้นขึ้นมา
เลือกและหยิบออกมาได้สองสามชุด เดินหา “เครื่องเล่นเทป คลาสเซ็ต” รอบบ้าน แต่ความโชคดีไม่ค่อยจะอยู่ข้างกายกับคน(เกือบ)ดีๆอย่างผม..ซักเท่าไหร่นัก !! (ยิ้ม) …. ผมไม่สามารถที่เปิดฟังได้ เนื่องด้วยว่า ”มินิ คอมโป” ทั้งเครื่องเก่า(เก็บ) สายพานเสื่อมสภาพ คาดว่าคงโดนทิ้งไว้นานโดยไม่ได้ใช้งาน ส่วนเครื่องใหม่ที่มีอยู่ ผู้ผลิตไม่ได้ออกแบบฟังก์ชั่นไว้เผื่อให้กับ “เทป คลาสเซ็ต” .. เอาละซิ..!!!
ผมออกแรงเสียบเข้าไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในช่องเล็กๆที่ยังเหลือพอบนแผงคอนโซลเครื่องเสียงหน้ารถ หลังจากที่ต้อง(ยอม)ลงทุนเปลืองค่าน้ำมันบิดกุญแจสตาร์ทเครื่องยนต์ เพื่อเปิด “อดีต” แล้วผมก็ได้รับรู้ถึง “เสน่ห์” มันเป็นความรู้สึกบ้างอย่างที่เพิ่มเข้ามา ขึ้นมันเป็น “เสน่ห์” ของ “เทป คลาสเซ็ต” ที่ CD หรือ MP3-4 ไม่สามารถทำได้
มันสอนให้เรารู้จัก “รอ”
รอที่จะรื่นรมณ์ ถ้าอยากย้อนกลับไปฟังเพลงที่ผ่านมา ก็ต้องรอเพื่อ “<<REW ” อยากจะเดินหน้าเพื่อที่จะไปฟังเพลงต่อไป ก็จะต้องรอเพื่อ “FFW >>” เริ่มเห็นเสน่ห์ขึ้นมาบ้างหรือยังครับ
“เสน่ห์” มีอยู่และเกิดขึ้นได้ทั่วไป ทั้งสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต และก็ไม่ได้มีอยู่แค่ที่ปลายจวัก หรือ อยู่ที่ลีลาวาจาเท็จ ที่เคลือบไว้ด้วยน้ำเสียงอันออดอ้อนของใครบางคนที่เคยรู้จัก
ท่ามกลางความรื่นรมณ์ของเสียงเพลงจาก “เทป คลาสเซ็ต” ผม “รอ” และยิ้มไปพร้อมกับ ”เสน่ห์” ของ “อดีต”
ผมลืม “อนาคต” ไปเลย … ผมยังหาเอกสารไม่เจอ … แต่ไม่เป็นไร…(ผมคิด)
ผม”รอ”ได้ เย็นนี้จะหามันดูอีกที
————————————
Author : MiMD : บล้อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
เบาๆเสาร์อาทิตย์ : หนังสือที่อ่านไม่เคยจบ
June 28th, 2008. Published under Designer >>, My Stuff >>, Weekend Stories. 2 Comments.
Share post:
เสาร์อาทิตย์นี้รู้สึกได้เลยครับว่า “เบาๆเสาร์อาทิตย์” จริงๆ เป็นเสาร์อาทิตย์ที่ผมได้อยู่บ้านเต็มๆ 48 ชม.ในรอบสองเดือน มีเวลาได้อ่านหนังสือดีๆอีกเหลือเฟือ
“ประเสริฐ เอี่ยมรุ่งโรจน์“ ชื่อนี้หลายคนอาจจะไม่คุ้น รวมทั้งผมเองด้วย .. ยังไม่เคยเจอ “ตัว” เป็นๆซักกะที แต่เจอแบบ “ตัวหนังสือ” มาได้ซักพักใหญ่แล้ว โดยการเปิดอ่านผ่านที่ละหน้า..ที่ละหน้า จากหนังสือชื่อ “ZigZag เมื่อแกะดำทำธุรกิจ”
ผมชอบแนวคิดแหลมคมที่บ่งเสี้ยนได้ สายตาที่มองขาด จินตนาการที่แม่นยำ ของผู้เขียนหนังสือเล่มนี้
“โพสต์ทูเดย์” หนังสือพิมพ์รายวันอีกเล่มที่ผมเปิดอ่านเมื่อวานนี้ คอลัมน์ “แกะดำ” ของคุณประเสริฐในหน้า B4 นั้นทำให้ผมอยากเขียนถึง จบวิศวะจุฬาฯแต่ไปๆมาๆ งัยมาทำ “มีเดียเอเจนซี่” ได้ .. ข้างในหนังสือเขาบอกถึง การสร้างแบรนด์ แบรนด์มาร์เก็ตติ้ง การมองต่าง คิดต่าง ทำไมต้องตามกระแส หรือทำไมต้องเดินตาม อย่าเชื่อหรือทำตามใครเพียงเพราะว่า”เขาบอกว่า” …..
แต่ท้ายสุดตรงบทสรุปของการใช้ชีวิตและคิดแบบ “แกะดำ” ก็มีความสุขได้ … ลองดูตัวอย่างบางตอน
~ ผู้คนจดจ่อกับยอดเงินในบัญชีธนาคาร มากกว่าคำว่า “ความสุข”
~ ความสำเร็จถูกกำหนดด้วยคำว่า “รวยด้วยตัวเงิน” มากกว่าคำว่า “ร่ำรวยด้วยความรู้”
~ สังคมยกย่องคนที่อยู่ใน “กระแส” มากกว่า “ตัวจริง”
~ สุดยอดการสร้างแบรนด์คือ ทำให้แบรนด์เป็นเหมือน “เพื่อนรู้ใจ” ของผู้บริโภค
คืนนี้ผมหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านอีกครั้งก่อนนอน เป็นการหยิบขึ้นมาอ่านเป็นรอบที่สาม ตั้งแต่ได้มาเมื่อต้นปี
Good Morning ครับ…
_______________________________
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
เบาๆเสาร์อาทิตย์ : 730 วันดีดีกับคนคนนี้
June 14th, 2008. Published under My Stuff >>, Weekend Stories. 8 Comments.
Share post:
13 มิถุนายน 2551
731 วันพอดีถ้านับรวมวันนี้เข้าไปอีกหนึ่งวัน ที่ผมได้เจอและสัมผัสถูกเนื้อต้องตัวกันแบบตัวเป็นๆ .. เมื่อไหร่ที่ได้เจอกันละก้อ เป็นต้องวิ่งเข้าคลุกวงในกันทุกทีถ้ามีโอกาส
ครบรอบ “730 วัน” พอดีครับ
ครั้งแรกที่ผมมีโอกาสได้สบตากับคน “คนนี้“ จะว่าไปแล้วก็ตั้งแต่ “ตีนเค้าเท่าฝาหอย” ก็ว่าได้ ขนมเค้กรูปมิ๊กกี้เม้าส์ ขนาดสามปอนด์ (กำลังดี) ปักด้วยเทียนแท่งเล็กๆสีสันสดใส เป็นส่วนประกอบที่ใช้สื่อความหมายของการร่วมปาร์ตี้ในครั้งนี้
ถ้าตอนนี้ปากของคุณผู้อ่านยังไม่ได้ใช้ทำธุระอะไรอยู่ .. กรุณาช่วยผมร้องเพลงนี้ด้วยนะครับ
Happy birthday to you .. happy birthday to you ..
Happy birthday to you .. haaapp..yyy ‘… bbirth..ddaaayyyy..toooooo yoooooouuuuuuuu….!!!!!!
ขอบคุณครับ
__________________________
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ-ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
เบาๆเสาร์อาทิตย์ : ธุรกิจเสริม
May 26th, 2008. Published under My Stuff >>, Weekend Stories. 2 Comments.
Share post:
“เก็บของเก่ากิน” เป็นอาชีพเสริมที่สุจริต อาชีพหนึ่งของผมครับ .. แฮ่ม เพราะของเก่าที่ผมเก็บ ไม่ได้แฮ็ปใครมา..!!!
การหารายได้พิเศษกับอาชีพเสริมในวันหยุดอย่างนี้ นอกจากจะได้สตางค์แล้ว ไม่น่าเชื่อนะครับว่ามันเป็นการสร้างโอกาสให้ผมได้เจอ ได้เรียนรู้ ได้รู้จักผู้คน ได้ฝึกฝนกลยุทธ์ในการเจรจาต่อรอง(ธุรกิจ) กับระดับ “เจ้าของกิจการ” ขนาด “เล็ก” .. ขอขยายและให้นิยามต่ออีกว่า ”เล็ก” ที่ว่า
คือ “เล็กแต่ไกล” เพราะไปเรื่อยๆ
“พี่หมัก” เป็นผู้ประกอบการ “รับซื้อของเก่า” และเป็นเจ้าของเองด้วยครับกับธุรกิจ “เล็กแต่ไกล” ของแก ”ซาเล้ง” เป็นพาหนะให้ใช้กับระยะทำการในพิสัยไกล ส่วน “รถเข็นลาก” คันเล็กๆอีกคัน ไว้ใช้ในการบริการในระยะพิสัยใกล้ และสำหรับหมู่บ้านโครงการใดที่ไม่ยอมให้ “ซาเล้ง” ของแกเข้าไป เนื่องเพราะเกรงว่าจะทำให้บริบทของภูมิทัศน์ในโครงการดูไม่ค่อยดีนัก
ถ้าหาก “มิสทีน” หรือ “แอมเวย์” คือสัญญลักษ์ของธุระกิจ “ขายตรง” แบบเคาะประตูบ้าน
“พี่หมัก” คู่ค้าธุรกิจเสริมของผมนี้ก็ต้องเรียกธุรกิจแบบนี้ว่า “ซื้อตรง” แบบเคาะประตูป้อมยาม (เพราะยามไม่ให้เข้า-ฮา)
220 บาทถ้วน (ต่อรองแล้ว) คือราคา “เสนอซื้อ” ของพี่หมัก คุณมุ้ยซึ่งเป็น CFO (Chief Financial Officer) ประจำบ้านของผม เธอตอบตกลง “เสนอขาย” ทันทีหลังจากกดเครื่องคิดเลขอยู่นานสองนาน
เรื่องเงิน เรื่องทอง ต้องละเอียด .. เธอบอก !!
สรุปว่า deal นี้ win-win ทั้งคู่ – ระหว่างที่พี่หมักแกกำลังออกแรงขนสินค้าขึ้นซาเล้ง เป็นขณะเดียวกันที่ผมกำลังนั่งนึกอยู่ว่า จะ “ต่อยอด” ธุรกิจต่อไปข้างหน้า จากเงินจำนวนนี้อย่างไรดี ?
“ซื้อซ้ำ” ใช่ครับ ต้องสร้างวงจรธุรกิจให้ “ซื้อซ้ำอย่างต่อเนื่อง” เป็นคำพูดของนักการตลาดที่ยืนคุยกันเบาๆแถวป้ายรถเมล์ (แต่ผมได้ยิน)
เย็นนี้ผมจะเดินไปเสนอไอเดียนี้กับ CFO ของผมครับ และบอกเธอว่าเราควรจะซื้อ Heineken ติดไว้ที่บ้านซักลังสองลังก็ดีนะ(อย่าให้ขาด) เพื่อที่เราจะได้มีสินค้าไว้ “ต่อยอด” ธุรกิจกับพี่หมัก ให้เกิดการ “ซื้อซ้ำ” เป็นวงจรธุรกิจ ซื้อ-ขาย อย่างต่อเนื่อง
แฮ่ม..คุณคิดว่าไอเดียนี้เธอจะซื้อมั้ยครับ…!?!
_________________________________
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ-ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
*ปล. พี่หมักครับ ขวดเปล่า Heineken รับซื้อขวดเท่าไหร่อ่ะ ??? (ฮาเถอะ)
Share post:
