การออกแบบที่รู้สึกได้..หากแต่จับต้องไม่ได้
March 18th, 2009. Published under Commercial >>, Designer >>, Designer 's Experience, My Stuff >>. 7 Comments.
จำเป็นด้วยหรือที่งานออกแบบจักต้องให้คุณ(และผม)เอื้อมไปแต๊ะอั๋งหรือจับต้องได้เท่านั้น — (รูปธรรม)
“ไม่จำเป็น…”
ผมเขียน Entry นี้ระหว่างที่นั่งรอรับรถที่เอามาเข้าศูนย์บริการตามระยะเวลาที่สมควรตรวจเช็คเป็นมาตรฐาน
ปกติแล้วผมมาที่ศูนย์ฯนี้ก็เพราะด้วย ‘หน้าที่’(ผู้ใช้) และ ‘ความรัก’(รถ) เท่านั้น มิได้มาด้วยเพราะกิ๊กสัมพันธ์ทางใจกับช่างหุ่นล่ำกำยำท่านใด หรือสาเหตุอื่นใดนอกไปจากนี้
หากพูดถึงเรื่องการตกแต่งภายใน ที่นี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องพูดถึงให้เปลืองพลังเผาผลาญของร่างกาย เพราะแทบจะพูดได้ว่าไม่ได้ีมีการออกแบบตกแต่งอะไรเลย ง่ายๆคือว่า เรียกช่างมาปูกระเบื้อง กั้นผนัง ติดแอร์ ติดไฟ แล้วเอาเฟอร์นิเจอร์มาวางๆเท่านั้น — จบ!
แต่ตราบใดที่สิ่งที่น่าประทับใจยังคงมีแฝงซ่อนซ้อนกันอยู่ ใยเล่าจะให้เลยเดินผ่านไป — ผมอยากขอใช้คำว่าเป็นการ “ออกแบบเพื่อความประทับใจ” น่าจะดีกว่า เป็นการออกแบบองค์กร (องค์กรมีดีไซน์)
ภายใน Waiting area ที่เตรียมไว้สำหรับลูกค้านั้น นอกจาก ชา กาแฟ น้ำดื่ม น้ำอัดลม ฯลฯ ที่มีเตรียมไว้ให้ลูกค้าแล้ว คงไม่มีอะไรแปลก(ใจ)เท่าใด – แต่ !!…ที่นี้มีบริการอาหารกลางวันสำหรับลูกค้าด้วยครับ
ก่อนเที่ยงเล็กน้อยผมแปลกใจเมื่อมีเจ้าหน้าที่เดินเข้ามาถามว่า “อาหารเที่ยงจะรับอะไรดี เรามีบริการให้ฟรีสำหรับลูกค้า ??” ผมไม่ทราบว่าที่อื่นมีหรือเปล่า ตั้งแต่เกิดมาบนโลกด้วยวัยยังไม่ใกล้เกษียณเยี่ยงผมเอง — ยังไม่เคยเจอ
งง??..แบบมินิ ก่อนจะให้คำตอบกลับไปด้วยชื่ออาหารจานที่คิดว่าน่าจะอร่อยและอิ่มได้ในช่วงเวลานี้ ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์โคจรมาตั้งฉากกับกลางกบาลพอดิบพอดี
ผมเห็นปรากฏการณ์ใน ‘การออกแบบ’ ของสองสิ่งที่ ‘ขัดแย้ง’ ในตัวของมันเองสำหรับสถานที่แห่งนี้ คือความขัดแย้งระหว่างการออกแบบที่เป็น “‘รูปธรรม” และการออกแบบที่เป็น “นามธรรม”
“รูปธรรม” ที่จับต้องได้แต่รู้สึก(ประทับใจ)..ไม่ได้ กับ “นามธรรม” ที่จับต้องไม่ได้แต่รู้สึก(ประทับใจ)..ได้
แม้ว่าอาหารเี่ที่ยงมื้อนั้นจะเป็นเพียงแค่ข้างกลางวันมื้อนึงที่มีราคาไม่กี่สิบบาท แต่ผมเชื่อว่ามูลค่าที่เป็น ‘ราคาใจ’ เป็นค่าออกแบบได้มากมายไม่แพ้ใครจริงๆ
Enjoy Yourself With Your Design 
——————————————————————-
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
*** ปล.1 ต่อไปรู้แล้วครับว่า ต้องไปเวลาไหนดีถึงจะอิ่ม อิอิ
** ปล. 2 ดีไซน์เนอร์ควรเพิ่มเติมเสนอแนะการออกแบบในลักษณะนี้เพิ่มเข้าไปให้กับลูกค้าด้วยโดยเฉพาะงานี่เป็น Commercial จะเป็นการเพิ่มมูลค่าการสร้างสรร Added Creativity Added ได้เป็นอย่างดีที่เดียวเชียวละคุณ
** Photo Credits : Beautiflaw
: Related posts :
7 Comments
MiMD on March 19th, 2009
แถมอีกนิด — บางคนบอก มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ ง่ายๆที่ใครๆก็รู้ ใช่ครับแต่มันขยายกระจายต่อให้การออกแบบอื่นๆได้อีกมากมาย
NoNG on March 19th, 2009
New blog post: รู้สึกได้..หากแต่จับต้องมิได้ http://tinyurl.com/chn9tg
วิษณุ on March 21st, 2009
ขอร่วมแสดงความคิดเห็นกับหัวข้อนี้ด้วยคนนะครับ เพราะประเด็นเรื่องรูปธรรม นามธรรมในงานออกแบบตกแต่งภายใน ปรากฎให้เห็นได้เกือบทุกโครงการที่มีการจัดสร้างในปัจจุบัน ยกตัวอย่างเช่น หากเราออกแบบร้านอาหารที่มีขนาดปานกลาง งบประมาณไม่มากนัก หน้าที่ของนักออกแบบยังต้องจัดการพื้นที่ให้สวยงาม ใช้งานได้สะดวก แต่เมื่อเปิดใช้งานแล้วบางครั้งผู้ใช้พื้นที่อาจมีการปรับเปลี่ยนเพื่อให้สะดวกกับการใช้งาน ซึ่งเป็นรูปธรรมที่เปลี่ยนแปลงไปโดยไม่ได้คำนึงถึงความงาม ซึ่งเป็นนามธรรมที่นักออกแบบคิดไว้ บ่อยครั้งที่เห็นการวางลังใส่เครื่องดื่มไว้หน้าเคาน์เตอร์บาร์ เพื่อให้สะดวกในการหยิบน้ำเพื่อให้บริการ แต่ไม่ได้คำนึงถึงความสวยงามของเคาน์เตอร์และระยะการเดินเพื่อให้บริการ บ้างก็มีการใส่อุปกรณ์ตกแต่งหรือให้บริการใหม่ๆ โดยไม่คำนึงถึงรูปแบบที่สอดคล้องกับที่นักออกแบบ ออกแบบไว้ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ยังต้องการการให้ความรู้แก่สาธารณะชน เพราะต้องยอมรับว่าการออกแบบเพื่อความงาม อย่างนามธรรมนั้นเป็นาสิ่งที่สังคมไทยยังมีผู้เข้าใจอยู่ในวงแคบๆ แม้กระทั่งผู้ประกอบการบ่อยครั้งยังต้องการให้เน้นการใช้งานมากกว่าความงาม แม้เราจะพัฒนานักออกแบบและวิธีการก่อสร้างให้ใกล้เคียงกับต่างประเทศ แต่เรื่องความเข้าใจด้านความงามยังเป็นสิ่งที่ต้องสั่งสมต่อไปครับ
MiMD on March 21st, 2009
คม และ เคลียร์ โดนใจผมจริงๆครับ..อาจารย์ คงต้องใช้เวลาเพื่อขยายวงความคุ้นเคยงานออกแบบให้ออกไปใกล้กับทุกๆกลุ่มคน
ผมเห็นด้วยกับอาจารย์เก่งครับ ว่างๆผมจะแวะไปเยี่ยมที่มหา’ลัยนะครับ
วิษณุ on March 21st, 2009
ก่อนอื่นต้องขอโทษที่ไม่ได้ไปสัมมนาด้วยนะครับ เพราะติดประชุม นั่งประชุมไปก็กระวนกระวายไป เพราะอยากไปฟังสัมมนาที่ TCDCและจะได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคุณหน่องด้วย
หากคุณหน่องมีเวลาว่างอยากขอเชิญมาช่วยบรรยายให้น้องๆ ที่มหาวิทยาลัยได้ฟังประสบการณ์ การทำงานดีกว่าครับ เป็นการเพิ่มมุมมองที่สดใหม่ครับ แล้วพบกันครับ
MiMD on March 22nd, 2009
ยินดีและเป็นเกียรติครับ ว่าแต่ว่า..ก่อนไป ผมขออนุญาติไปบุกถิ่นอาจารย์เก่งที่ “โหง้ว” ก่อนแล้วกันนะครับ
NoNG on March 18th, 2009
New blog post: การออกแบบที่รู้สึกได้..แต่จับต้องไม่ได้ http://tinyurl.com/chn9tg