บทเรียนนี้..ต้นทุนสูงเหลือเกิน
January 5th, 2009. Published under City Living >>, Designer 's Experience, My Stuff >>, News >>. 1 Comment.
ปีใหม่ปีนี้มีเรื่องเศร้าส่งท้ายและต้อนรับปี (อีกแล้ว)
ผมมองย้อนกลับไปในช่วงสามสี่ปีหลังมานี้ สังเกตุได้ว่าตั้งแต่วันคริสต์มาสไปจนถึงคืนวันข้ามปี มักจะมีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าใจและหดหู่ควบคู่กันไปกับการเฉลิมฉลองของมนุษย์
นับตั้งแต่ปี 2548 กับ “ซึนามิ” จนกระทั่งกับปีนี้ 2552 กับ “ซานติก้า”
แน่นอน — เรื่องราวสุดสลดล่าสุดกับซานติก้า หลายฝ่ายหลายทางก็ต้องหาผู้ที่รับผิดชอบทั้งโดยทางตรงหรือทางอ้อม วิศวกร-สถาปนิก-อินทีเรีย ดีไซน์เนอร์ กับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับก็ต้องโดนเพ่งเล็งมองเข้ามาด้วยสายตาที่มีทั้งคำถาม และต้องการความกระจ่าง
ในฐานะของ “ช่างแบบ” ที่ทำมาหากินในแวดวงอาชีพนี้ ไม่ได้จะมาสรุปฟันธง คอนเฟิร์ม(เอาเอง) ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเกิดได้ด้วยสาเหตุใด เพราะนั้นเป็นเรื่องที่เราทั้งหลายต้องรอการสอบสวนและพิจารณาของผู้เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบโดยตรง
แต่สิ่งหนึ่งบางอย่างที่อยากจะขอเปิดมุมมอง และย้อนกลับมา(คิด)ดูด้านอื่นๆดูบ้าง คงจะ fair ดีถ้ามันจะเป็นส่วนหนึ่งที่เราจะต้องนำเอาไปพิจารณาให้สำเหนียกเพื่อสร้างสำนึกถึงอยู่เสมออย่างเหนียวแน่น นั้นก็คือ
“การใช้งานให้ถูกประเภท” — รองเท้าถูกออกแบบมาเพื่อสวมใส่และป้องกัน ไม่ได้ออกแบบมาไว้เพื่อเคว้งหัวประธานาธิบดีของชนชาติใด (มันถึงเควี้ยงไม่ถูกไง..[ฮา]..)
วัสดุที่ใช้ในการตกแต่งอาคารต่างๆ ทั้งภายในและภายนอก มีเหตุผลรองรับเสมอสำหรับการเลือกไปใช้ในการตกแต่ง เมื่อพิจารณาจากการเลือกใช้เพื่อให้ตรงตามจุดประสงค์เป้าหมายหลักของการใช้สถานที่ — โฟมหรือฉนวนกันความร้อน ก็ออกแบบมาเพื่อป้องกันการถ่ายเทของอุณหภมิและเสียง เพื่อประโยชน์ในเรื่องของการประหยัดพลังงาน ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันประกายไฟ
แต่ถ้าสาเหตุและที่มาของเรื่องเลวร้ายต่างๆมันเกิดขึ้นจาก “ความคึกคะนอง และความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของมนุษย์” แล้วละก็
อย่าได้ริอาจไปโทษอย่างอื่นเลยครับ
——————————————————
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
thanks photo : bloowitt
ขลุกขลิก on January 5th, 2009
เห็นด้วยครับ กับ “การใช้งานให้ถูกประเภท”
เหมือนชีวิตคนเรา ก็ถูกออกแบบมาให้ “ใช้ชีวิต” ที่ไม่เหมือนกัน