Archive for January, 2009
20 เรื่องจริงที่เกี่ยวกับ “เซ็กซ์”… แต่ไม่เกี่ยวกับ “ดีไซน์”
January 28th, 2009. Published under Blog, Designer 's Experience, My Stuff >>, Uncategorized >>. 6 Comments.
Share post:
เครียดกันมั้ย … !!???
ถ้าไม่เครียดก็แล้วไป — แต่ถ้าเครียด หรือกำลังวางแผนว่าจะเครียดก่อนล่วงหน้ากับเศรษฐกิจปีนี้ รวมทั้งคุณๆที่โชคดีโชคร้าย เผอิญมีเงินเดือนเกินหมื่นห้าไปอย่างหวุดหวิด ฉิวเฉียด — เครียดเข้าไปอีก (อดได้สองพัน..ฮ่ะฮ่า)
งั้นลองเรื่องแบบนี้ดู — จัดปายยย…
- ‘เซ็กซ์’ เป็นขบวนการทางชีวเคมี ที่ไม่แตกต่างจากการรับประทานช็อกโกแลตในปริมาณมากๆ
- ผู้ชายจะคิดถึงเรื่อง ‘เซ็กซ์’ ทุกๆ 7 วินาที (นึกว่า 7 ครั้งต่อวินาที)
- แต่ละวัน มีกิจกรรมทางเพศเกิดขึ้นไม่ต่ำกว่า 120 ล้านครั้งทั่วโลก
- มีอาชีพหนึ่งบนเกาะกวม ที่ผู้ชายจะเดินทางไปยังต่างจังหวัดเพื่อรับจ้างเปิดบริสุทธิ์สาวๆ แถมยังได้เงินอีกด้วย (ลาออกจากงาน ไปเกาะกวมดีกว่า
) - กิจกรรม ‘เซ็กซ์’ เผาผลาญพลังงานได้มากกว่า 360 กิโลแคโลรีต่อชั่วโมง (อืมม..ลดน้ำหนักได้เป็นอย่างดี)
- หนูตัวผู้ และหนูตัวเมีย มีเซ็กซ์กันไม่ต่ำกว่า 20 ตรั้งต่อวัน (กรุณาอย่าลอกเลียนแบบ อาจถึงตายได้)
- 22 % ของวัยรุ่นชาวอเมริกันมีลูกในช่วงวันรุ่น ในขณะที่ในสวิตเซอร์แลนด์ และญี่ปุ่นมีเพียง 2 % เท่านั้น
- ในอินเดีย การซื้อบริการจากโสเภณีนั้นราคาถูกกว่าซื้อถุงยางอนามัยเสียอีก (เหอะ..เศร้า)
- เวลาหงษ์กำลังมีความรัก พวกมันจู๋จี๋กันด้วยการเอาหัวติดกัน และกล่าวกันว่ามันจะเป็นคู่กันตลอดไป (แล้วรู้ได้งัยเนี่ย..??)
- ค้างคาวตัวผู้ มีแนวโน้มที่จะเป็นโฮโมเซ๊กซ์ช่วลมากกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิดในโลก
- อายุการใช้งานของถุงยางอนามัยหลังจากผลิตออกมานั้นประมาณ 2 ปี (ก่อนใช้..กรุณาดูข้างกล่อง)
- คำว่า ‘ยิมเนเซี่ยม’ เป็นรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณ โดยมีความหมายว่า ‘การแก้ผ้าออกกำลังกาย’
- มนุษย์กับปลาโลมาเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 2 ชนิดในโลกที่มีเพศสัมพันธ์กันด้วยความพึงพอใจ
- 85 % ของผู้ชายที่ตายด้วยอาการโรคหัวใจกำเริบจากการมีเพศสัมพันธ์ มาจากการมีความสัมพันธ์ลับที่มิใช่กับภรรยา (คงเพราะเสียวทั้งข้างหน้าและเสียวข้าง(สัน)หลัง..อิอิ)
- แม่ที่มีลูกมากที่สุดในโลกตามสถิติที่บรรทึกเอาไว้มากที่สุด คือมีลูกถึง 69 คน (อายุยืนน่าดู)
- พ่อแม่ที่มีอายุน้อยที่สุดในโลก คือ อายุ 8 และ 9 ขวบ พวกเขาอยู่ในจีนเมื่อปี 1910
- คู่แต่งงานที่มีภาพพวกเขาอยู่ด้วยกันบนเตียงออกอากาศทางโทรทัศน์ในช่วงเวลาไพร์มไทม์ คู่แรกคือ เฟร็ด และ วิลมา ฟลินซ์สโตน
- 25 % ของผู้หญิงคิดว่า เงินทำให้ผู้ชายดูเซ็กซี่มากขึ้น (ฮ่า! คราวหน้าเวลาจะขอเบอร์สาวๆ กรุณาแปะแบงค์พันไว้ที่หน้้าผากด้วยนะ)
- จุดสุดยอดในหมู คงอยู่นานราว 30 นาที — (อืมมม..ใช้เวลาได้คุ้ม)
- ตัวการ์ตูนย์ โดนัลด์ ดั๊ก เคยโดนแบนในประเทศฟินแลนด์ เพราะมันไม่ใส่กางเกง ! (เอ๊า!!..งั้นพี่ซูปเปอร์แมน .. ผ่าน!!)
———————————————————————-
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
*ที่มา : Daily Market l กรุงเทพธุรกิจ
*ภาพ : cool_colonia
Share post:
หมอฟัน กับ ช่างแบบ
January 26th, 2009. Published under Designer >>, Designer 's Experience, My Stuff >>, Weekend Stories. 1 Comment.
Share post:
“” ฟันสวยมากนะค่ะ .. ฟันดีมากๆ นี้ต้องกลับไปขอบคุณคุณแม่นะ..คุณแม่ให้มาดีๆทั้งนั้น ถ้าเป็นรถยนต์ก็รถเบนซ์เลยนะค่ะนี้ ถือว่าเราโชคดีและต้องดูแลรักษาให้ดีๆนะค่ะ “”
ย้อนไปเมื่อวันสิ้นปีพอดิบพอดี ไปทำฟันประจำปีตามปกติครับ — ‘ปกติ’จะทำปีละครั้ง แต่ถ้าปีไหนไม่ได้ทำก็คือ ‘ไม่ปกติ’
แล้วไง …..???? …..
นอกจากขณะที่คุณหมอกำลังสนุกสนานโสมนัสเอ็นจอยอยู่กับการ ล้วง ควัก เขี่ย ขี้ฟันตามซอกเหงือกหลืบฟันผมอย่างขะมักเขม้น คุณหมอยังใจดีมีโปรโมชั่น ด้วยการส่งเสียงเล่าเรื่องเข้าไปเขย่าขี้หูแถมให้
คุณหมอเล่าว่า วิชาชีพหมอฟันก็คล้ายๆกับดีไซน์เนอร์ คือ ต้องใช้ “ศิลปะ” เช่นกัน — ศิลปะอะไร ?? … ศิลปะอย่างไร ?? (ผมถามในใจ เพราะปากยังอ้าค้างอยู่)
ศิลปะที่ต้อง ‘รู้จัก’ และ ‘เข้าใจ’ ที่จะปฏิสัมพันธ์สื่อสารกับผู้คน โดยเฉพาะกับคนไข้ .. อันนี้สำคัญกับอาชีพ — คุณหมอเน้นด้วยน้ำเสียง
ต้องรู้ว่าเรากำลังทำหน้าที่อะไร ให้กับใคร และที่สำคัญต้องรู้ว่าคนไข้นั้นเขาต้องการอะไรด้วย
คุณหมอขยับผ่านผ้าปิดปากต่ออีกว่า — ลูกสาวคนโตของคุณหมอก็เรียนออกแบบเหมือนกัน ปัจจุบันเรียนสถาปัตย์จุฬาฯ ตอนสอบเข้าได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งของห้อง — แต่ไม่มีประโยชน์
ไม่มีประโยชน์ยังไง ?? (ผมสงสัยต่อ)
คือเข้ากับคนรอบข้างยาก ปฏิสัมพันธ์น้อย การเชื่อมโยงระหว่างสังคมค่อนข้างห่างไกล มีโลกส่วนตัวสูง “ใช้ศิลปะเป็นเฉพาะในงานที่ทำ แต่สำหรับชีวิตแล้วช่างว่างเปล่า ไร้ซึ่งศิลปะในชีวิต” หากตราบใดที่ยังคงปรารถนาจะเป็นนักออกแบบที่ดีได้นั้น แต่กลับไม่เคยที่จะเรียนรู้และเข้าใจถึงจิตใจผู้อื่น(ลูกค้า)บ้างแล้วนั้น – มันก็ยาก
ถ้าไม่มีวิสัยที่จะศึกษาและเข้าใจผู้อื่น … แล้วจะไปออกแบบบ้านให้เขาอยู่ได้อย่างไร !!?? — คุณหมอทิ้งปมคำถามไว้ให้คิดกบาลทำงานต่อ
……..
……..
ผมขับรถออกมาพร้อมกับฉีกยิ้มผ่านกระจกมองหลัง … ผมเห็นรถเบนซ์
รถเบนซ์ทั้งสามสิบสองซีกของผม :)
———————————————————-
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
* Photo Credit : guendal
Share post:
The Grid Chair : เก้าอี้ ลับ-ลวง-พราง
January 21st, 2009. Published under Designer >>, Furniture >>, Material, Product Design. 6 Comments.
Share post:
กรุณาอย่าได้คิดเข้าใจ(เอง)ว่า นี้คือภาพวาดหรือภาพสเก็ตช์ออกแบบไอเดียของเก้าอี้ตัวใดตัวหนึ่ง
เพราะคุณอาจจะ ‘วืด’ ลื่นล้มเพราะความคิดของตนเองได้ — เช่นผม !!
“อึ่ง ทึ่ง แต่ไม่เสียว !!” เป็นปฐมทัศน์แห่งอารมณ์กับการได้ยลโฉม และทำความรู้จัก(ข้างเดียว) กับเก้าอี้ตัวนี้
ใช่ครับ ‘เก้าอี้’ เป็น “เก้าอี้ของจริง” ที่ไม่ใช่ภาพวาดลายเส้นจากปลายปากกา LAMY ของดีไซน์เนอร์ หรือ ภาพเขียนจากคอมพิวเตอร์โปรแกรมใดๆทั้งสิ้น
Jaebeom Jeong กิมจิดีไซน์เนอร์คนนี้ออกแบบไว้เมื่อปีที่แล้ว (2008) และตั้งชื่อเองว่า Grid Chair ตั้งเองตรงๆตามตัวง่ายๆอย่างที่เห็นและเป็นไป … โดยไม่ได้เสียเวลาไปรบกวนนิมนต์ให้หลวงพ่อเกจิวัดไหนช่วยตั้งให้
ง่ายๆกับไอเดียคิดหลักที่ว่า ”เก้าอี้นั้นมีไว้ให้นั่ง” คือผมเข้าใจและตีความว่า การออกแบเก้าอี้ตัวนี้นั้น มันไม่มีอะไรสำมะคัญไปกว่าการเน้นไปที่ ส่วนที่รองรับในการหย่อนบั้นท้ายลงไปเพื่อนั่ง (ไม้วอลนัทย้อมสีดำ) ส่วนที่เหลือนั้นมันแค่เรื่องรองและสนับสนุน (เส้นสแตนเลส) จึงตั้งใจให้เห็นส่วนที่นั่งนั้นสร้างความรู้สึกโดดเด่น ลอยเด่น และแสดงให้เห็นถึงหน้าที่หลักในการใช้งานของเก้าอี้นั้นจริงๆ
เป็นการ ‘ลับ’(ความคิด) ‘ลวง’(ภาพ) ‘พราง’(เส้นสาย) ด้วยเรื่องราว และ ความหมายในการออกแบบ และเป็นการนำเอาเฟอร์นิเจอร์สุดแสนจะคลาสสิคในอดีตมาคลี่คลาย
คิดและตีความนำเสนอแบบใหม่ๆได้ดีที่เดียวเชียวละ
Enjoy Yourself with Your Designs
———————————————————–
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
** ขนาดและวัสดุ : 500x530x770 mm. l ไม้วอลนัทย้อมสีดำ , เส้นสแตนเลส
Share post:
ความซวยของเหมียว ความเสียวของโซฟา
January 18th, 2009. Published under City Living >>, Furniture >>, Livingplace >>. No Comments.
Share post:
**คำเตือน — Video Clip เรื่องนี้อาจมีภาพและเสียงที่ไม่เหมาะสมแก่เด็กและเยาวชนผู้ทีมีอายุต่ำกว่า 18 ปี**
**ผู้ปกครองควรแนะนำให้ชมอย่างใกล้ชิด (ฮา)**
วันนี้อยากลองเปลี่ยนมาดูอีกอารมณ์สนุกๆ น่ารักๆ (มีเสียว) กับการนำเอาเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งบ้านอย่างเช่น ‘โซฟา’ มาล้อเลียนให้ดูกันมันส์ๆบ้าง
หลังจากที่นั่งดู Video เรื่องนี้แล้ว .. มันบอกให้รู้เพิ่มบางอย่างมาอีกว่า เวลาที่จะตัดสินใจเลือกซื้อโซฟาไว้นั่งเล่นใช้งานซักตัวนั้น มันมีอีกสิ่ง..–ที่ให้เราควรต้องคิดคำนึงรำพึงหาอย่างเสียมิได้ด้วยเช่นกัน นอกจากจะเลือกจาก ดีไซน์’ ’ความเหมาะสมในการใช้งาน’ ‘สี’ ‘วัสดุ’ และ’ราคา’ ตามอย่างที่เราต้องการแล้วละก็
ต้องเลือกที่ “อึด” และ “ทน” … ด้วยนะจ๊ะ
(เออ..แล้วเหมียวมาเกี่ยวอารายด้วย !??! – เหอะๆ ไว้ดูเองละกัน)
Enjoy Yourself with Your Designs
—————————————————————————-
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
** Thank you The animated film by PES
Share post:
คุณพี่ขา..รูดซิปก่อนซิค่ะ : ZipLamp
January 15th, 2009. Published under Commercial >>, Designer >>, Equipment >>, Furniture >>, Product Design. 2 Comments.
Share post:
ลองนึกภาพตาม – เรียว ขาว ยาวเป็นแท่ง เวลาจะใช้งานต้องรูดขึ้น-รูดลง..แล้วถึงจะเก็ทและเห็นมัน ??!!
MERRY สตูดิโอของนักออกแบบหนุ่มรุ่นใหม่จากเมือง Madrid แดนวัวดุ ปล่อยของดีมีดีไซน์ออกมา กับการออกแบบโคมไฟอันแสนจะเซ็กซี่และดีพอ นามว่า ZipLamp
ผมชอบไอเดียและลูกเล่นของที่มา ‘วิธีคิด’ ออกแบบของดีไซน์เนอร์ มันมี Gimmick เล็กๆน่ารักๆแบบพอดีๆ ที่ใช้ไม่ฟุ้งเฟ้อและขัดสนจนเกินไป ชวนให้คิดจินตนาการต่อได้ (ส่วนใครจะคิดต่อแบบ คิดลึก หรือ คิดตื้น นั้นก็ว่ากันไป)
“เหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ภายใน” และ “อะไร” ที่ว่านั้นละ…คืออะไร ??
Enjoy Yourself with Your Designs
————————————————————
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
ขอบคุณข้อมูลและภาพ : http://www.merry.es/
Share post:
ยืด-หด..ลดพื้นที่ : Flexible Love Reconfigurable Seat
January 9th, 2009. Published under City Living >>, Commercial >>, Designer >>, Furniture >>, Livingplace >>, Material, Product Design, Shopping Guide >>, Small Space Living. No Comments.
Share post:
ไม่แน่ใจว่าจะเรียกมันว่า “เก้าอี้” ดีมั้ย เพราะเวลาที่ไม่ได้ใช้มันก็ดูเหมือนเก้าอี้ธรรมดาแสนธรรมดาตัวหนึ่ง แต่หากจะใช้งานมันรูปร่างหน้าตามันกลับเปลี่ยนไป เหมือนเตียงบ้าง โซฟาบ้าง !!??
แต่ี่สำคัญ — มันแหล่มจริงๆ
อย่างที่เห็นใน video นั้นล่ะครับ … ไม่ว่าคุณจะใช้ประโยชน์แบบไหนกับเฟอร์นิเจอร์ ยืดๆ-หดๆ ตัวนี้ มันช่างเหมาะเหม็งกับทุกๆสถานที่และจำนวนของผู้คนที่จะใช้งาน จะมาเดี่ยว มาคู่ หรือจะมาแบบเรียงคิวเป็นกลุ่มๆ เจ้าเฟอร์นิเจอร์ตัวนี้ไม่หวั่นและบ่หยั่นดอกนาย
ลองดูซิว่ามันจะนั่งได้ซักกี่คนเชียว !!??
Enjoy Yourself with Your Design
————————————————————
Author : MiMD : บล็อกรอเก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
ข้อมูลเพิ่มเติม : www.flexiblelove.es
Share post:
ล้มแต่ไม่เลิก : Walk on
January 8th, 2009. Published under Blog, Designer >>, Designer 's Experience, My Stuff >>. 1 Comment.
Share post:
ช่วงนี้เริ่มต้นปี พยายามตามเก็บสแปร์ให้หมดครับ ทยอยเข้าไปสวัสดีปีใหม่ผู้มีพระคุณ คุณๆพระเจ้าลูกค้าทั้งหลายตามลิสต์
ก็ทำตามธรรมเนียมเหมือนเช่นกับทุกๆปี ซึ่งแต่ละปีก็ “ไม่เหมือนกัน”
บางปีก็มีทั้งของขวัญ กระเช้า และการ์ดอวยพร หรือบางปีก็มีแค่การ์ดและเสียงตามสายโทรไปสวัสดี แล้วแต่สถานะการณ์และสุขภาพของบัญชีว่าจะเดิน “สะพัด” หรือ “สะบัก-สะบอม”
แต่ปีที่่ผ่านมาถือว่าแค่ “สะบัก” แต่ยังไม่ “สะบอม” — ยอดตก!! ยิงไม่ค่อยเข้าเป้าสักเท่าไหร่ บางทียิงเข้าเป้าแล้วกลับไม่ได้แต้ม (หมายถึงว่า..ไม่ได้ตังส์) ไอ้ที่ว่าจะได้อยู่แล้วบางอันยังมีดึงไว้ ยักกลับอีกต่างหาก —
แต่วันนี้ — กับลูกค้า Corporate รายนี้ … ขอยกตัวอย่าง
ผมเคยเข้าไปเสนอตัวและเสนอหน้าอยู่หลายปี ตามติด-ตามตื้ออยู่ “สามปี” (อีกแล้ว)
สามปีที่ผ่านมา เชื่อมั้ย?? เป็นสามปีที่ผมยังไม่เคยโดนเรียกใช้งานเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ก็ไม่เคยคิดจะหยุด หรือ “เลิกล้ม” ความตั้งใจ — ยอมรับเหมือนกันว่าบางครั้ง บางอารมณ์เคยคิดจะ “เลิก” และ “ลบ” ออกจากลิสต์ไปเลย
แต่วันนี้ .. “เธอตกเป็นของผมแล้วครับ…”
วันนี้ผมเข้าไปสวัสดีปีใหม่กับลูกค้ารายนี้เหมือนเดิมเช่นเคยกับสามปีที่ผ่านมา แต่ตอนเดินกลับออกมาความรู้สึกไม่เหมือนกับสามปีก่อน
เป็นการเดินกลับออกมาพร้อมกับ “รอยยิ้ม” … รอยยิ้มที่ผมจะมอบให้กับตัวผมเอง :)
Enjoy Yourself with Your Design
——————————————————
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
สามปี..ชีวิตคู่-ชีวิตคี่
January 6th, 2009. Published under Blog, Designer >>, Designer 's Experience, My Stuff >>. 1 Comment.
Share post:
ภาพนี้โดนแอบถ่าย(ทีเผลอ)ไว้เมื่อสามปีที่แล้ว วันศุกร์ที่ ๖ มกราคม ๒๕๔๙ — โดยช่างภาพที่ผมจ้างมา
นับจากวันงาน วันนั้นมาถึงวันนี้ก็ “สามปี” ชีวิตคู่พอดิบพอดี หากเปรียบรสชาดของมะม่วง ก็กำลังจะเริ่มเปรี้ยวและมันจวนได้ที..อาจจะมีเข็ดฟันบ้างนิดนิด พอให้ได้หยี่ตากันเล่น — แก้เสียว(ฟัน)
ใช่ครับ วันนี้ครบรอบ “สามปี” วันแต่งงานของผมและเธอ — เธอผู้ที่นำพาความสงบร่มเย็น (ฮา)
หลังจากที่เราได้เซ็นสัญญายอมตกลงว่าจะเป็นของกันและกันได้ไม่นาน — ก็มีเรื่องจนได้..งานเข้า !??!
ชีวิตคู่ของเราก็เริ่มเปลี่ยน ความราบรื่นเหมือนเคยเริ่มหายไป เมื่อเริ่มมี “มือที่สาม” เข้ามายุ่งเกี่ยวในชีวิตคู่ของเรา — โดยเฉพาะกับตัว “เธอ”
ยิ่งนานวันยิ่งหนักเข้าทุกวัน เราทั้งสองรู้สึกแปลกๆแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ผมสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่า “มือที่สาม” ที่ว่านี้ล่ะครับ เป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอเปลี่ยนไป ใช่ครับ..เธอเปลี่ยนไป
เธอเริ่มอ้วน “อ้วน” แล้วก็ “อ๊วก” — อ๊วก..อ๊วก..อ๊วก!! แถมยังเหม็นหน้าผมเข้าให้อีก
“ฮื่ออ.. เหม็นจัง !!” – เธอสบถ
แต่อย่างไร..ถึงเธอจะชอบอ๊วกและอ้วนขึ้นทุกวัน คือ อ้วน(ทั้ง)วัน – อ๊วก(ทั้ง)คืน — ผมก็อยู่ดูแลข้างๆเธอเสมอ .. (หุหุ..กรุณาอย่าพึ่งอ๊วก..)
และแล้วทุกอย่างก็คลี่คลายในอีกหลายเดือนต่อมา “มือที่สาม” มือที่เข้ามาทำให้ชิวิตคู่ของเราเปลี่ยนไปนั้น ได้ปรากฏตัวออกมาให้เราได้สัมผัสและเจอตัวกันแบบจะจะซักที ..
เขามาแปลกครับ …. เอาหัวโผล่มาก่อน เสื้อผ้าก็ไม่ยอมใส่ แถมร้องเสียงดังโวยวายลั่นห้องอีกต่างหาก — หุหุ ทุกวันนี้ยังร้องอยู่เลยครับ แต่เปลี่ยนเป็นร้องเพลงให้เราฟัง
แล้วความสงบสุขก็กลับคืนสู่ชีวิตคู่ของเราอีกเหมือนเคย จาก “ชีวิตคู่” สู่ “ชีวิตคี่” – ไม่มีอ้วน-ไม่มีอ๊วก
—————————————————–
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ -ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
Share post:
บทเรียนที่ถูกส่งต่อ
January 5th, 2009. Published under Designer >>, Designer 's Experience, My Stuff >>, News >>. No Comments.
Share post:
ช่างเป็นเรื่องที่บังเอิญจริงๆกับวันนี้ ขณะที่ผมนั่งเขียนบทความเรื่อง บทเรียนนี้..ต้นทุนสูงเหลือเกิน ผมได้รับ Fw. Mail จาก คุณ “กบ-อนันตา” (Web Content Manager : TCDC) ผู้ซึ่งมีเรื่องราวดีๆส่งมาให้ผมได้เปิดกบาลออกจากกะลาอยู่เสมอ — ขอบคุณครับ
ชื่อเรื่องว่า “สวัสดีความเศร้าที่แตกต่างของปีใหม่ ๒๕๔๘ และ ๒๕๕๒” เป็นการเขียนและส่งต่อถึงทัศนะความคิดเห็นของ “อาจารย์ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์” สถาปนิกชั้นครูผู้รอบรู้และคุ้นหน้าคุ้นเสียงกันดีตามสื่อทีวี-วิทยุต่างๆ คิดว่ามันมีสาระและย้ำเตือนอะไรบางอย่างให้กับเราได้เป็นดี และน่าจะเชื่อมต่อเนื่องกับเรื่องที่พึ่งเขียนเสร็จไป จึงอยากจะเอามาปันกัน
“”"
อิสานยังเหมือนเดิมเป็นส่วนใหญ่ครับ มีเสน่ห์แบบชนบทเช่นเดิมครับ ผมขับรถ ๒๐๐๐ กม. เดินทางจากกรุงเทพไปนอนตั้งหลักที่ร้อยเอ็ดก่อนจะเริ่มเลียบแม่โขงที่มุกดาหาร แล้วไปนอนต่อที่นครพนม หลังจากนั้นก็เลียบแม่โขงต่อไปที่หนองคาย ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ภูเรือเพื่อนอนในป่าหน้าหนาว
และแล้วความน่าตกใจก็เกิดขึ้นอีกเหมือนเมื่อ ๔ ปีที่แล้วครับ
เมื่อ ๔ ปีที่แล้ว… ในขณะที่กำลังมีชีวิตอย่างสงบในป่า ก็มีโทรศัพท์จากผู้สื่อข่าวหลายแห่งโทรศัพท์เข้ามา หลายแห่งขอสัมภาษณ์สดทางวิทยุ และโทรทัศน์บางสถานีก็เชิญไปออกรายการ แต่ก็ไปไม่ได้ เพราะตัวติดอยู่ในป่า
เพราะว่าปีนั้นเกิดเหตุการณ์ “ซึนามิ TSUNAMI”
๔ ปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว….. ในขณะที่กำลังมีชีวิตอย่างสงบในป่า ก็มีโทรศัพท์จากผู้สื่อข่าวหลายแห่งโทรศัพท์เข้ามา หลายแห่งขอสัมภาษณ์สดทางวิทยุ และโทรทัศน์ บางสถานีก็เชิญไปออกรายการ แต่ก็ไปไม่ได้ เพราะตัวติดอยู่ในป่า เพราะว่าปีนี้เกิด
เหตุการณ์ “ไฟไหม้ผับเอกมัย ZANTIKA”
ความเหมือนที่แตกต่างของ ๒ เหตุการณ์ต่างวาระก็คือ
ความเหมือน…. ทั้งสองเหตุการณ์ มี “คนตาย” เป็นจำนวนมาก
ความแตกต่าง… เหตุการณ์หนึ่งเกิดเพราะ “ธรรมชาติ” — อีกเหตุการณ์หนึ่งเกิดเพราะ “มนุษย์”
ความเหมือน…. ทั้งสองเหตุการณ์ เกิดตอนมีการ “ฉลอง” กันอยู่
ความแตกต่าง… เหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น “ชายหาดต่างจังหวัด” — อีกเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ “อาคารในเมือง”
ความเหมือน…. ทั้งสองเหตุการณ์มี “สถาปนิก” เข้าไปเกี่ยวข้อง
ความแตกต่าง… เหตุการณ์หนึ่งเป็น “กลุ่มสถาปนิกนิรนาม” ที่รวมตัวกันเข้าไปช่วยอย่างไม่มีเงื่อนไขและไม่ต้องแสดงตัว อีกเหตุการณ์หนึ่งคนที่ทำแบบให้อันตรายเช่นนั้นยังหาตัวจริงไม่พบ เป็น “สถาปนิกนิรนาม”
ยังมีความเหมือนที่แตกต่างกันอีกมากมายของ ๒ เหตุการณ์นี้ แต่ไม่อยากจะเขียนเปรียบอีกแล้ว มันเซ็งจนขำไม่ค่อยออกเหมือนกัน เอาเป็นว่า ผมเองก็พอรู้จักกับ Zantika นี้เหมือนกัน แม้ว่าจะไม่เคยไปหรือว่าเคยเห็นมาก่อน
แต่ที่พอจำได้ก็คือตอนที่มีการรณณรงค์เรื่อง “ความปลอดภัยสุวรรณภูมิ” จน ๔ สมาคมวิชาชีพฯ วิศวกร – สถาปนิก จัด lecture เรื่องนี้เป็นข่าวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ และได้พูดเรื่อง “อันตรายจากไฟใหม้ จะมีคนตายมากมาย” เพราะจะมืด ควัน และหาทางออกไม่ได้ ฯลฯ และวันนั้นเอง ทาง ZANTIKA ก็ประกาศปรับปรุงโฉมใหม่ ทุ่มเงินหลายสิบล้าน จนวิทยากรมีการคุยกันเรื่องความปลอดภัยของ PUB แห่งนี้เหมือนกัน
๒ ปีผ่านไป สุวรรณภูมิถูกพันธมิตรปิด แต่ยังไม่มีคนตาย ..แต่ ZANTIKA ถูกปิดเพราะตัวเอง คนตายไปเยอะแยะ
ข้อพิจารณากรณี ZANTIKA น่ามีการพิจารณาหาให้เจอว่า “จุดตาย” อยู่ที่ใด
๑.. สถาปนิก-วิศวกรออกแบบผิด คุมงานไม่เป็นไปตามแบบ อันตราย
๒.. คนตกแต่งผิด ใช้วัสดุอันตราย ติดไฟ ไหม้ไฟ ควันพิษ วางของขวางทางหนีไป
๓.. เจ้าของและผู้คุมสถานที่ ปิดทางหนีไฟ ปลดเครื่องสู้ไฟ-เตือนภัย
….. สรุปว่าอาจจะเป็น ข้อใดข้อหนึ่ง หรือทุกข้อเลยก็ได้
….. คนไทยยุคใหม่จะ “ใจร้าย” เสมอ ถ้ามีปัจจัย “ความร่ำรวย” ของตนเข้ามาเกี่ยวข้อง
สวัสดีปีใหม่ครับแบบเศร้าๆครับ เป็นรายงานให้อ่านเป็นส่วนตัวครับ “”"”
[ ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์ ]
————————————————————
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
** ขอขอบคุณ : อาจารย์ยอดเยี่ยม เทพธรานนท์ – คุณกบ TCDC
Share post:
บทเรียนนี้..ต้นทุนสูงเหลือเกิน
January 5th, 2009. Published under City Living >>, Designer 's Experience, My Stuff >>, News >>. 1 Comment.
Share post:
ปีใหม่ปีนี้มีเรื่องเศร้าส่งท้ายและต้อนรับปี (อีกแล้ว)
ผมมองย้อนกลับไปในช่วงสามสี่ปีหลังมานี้ สังเกตุได้ว่าตั้งแต่วันคริสต์มาสไปจนถึงคืนวันข้ามปี มักจะมีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าใจและหดหู่ควบคู่กันไปกับการเฉลิมฉลองของมนุษย์
นับตั้งแต่ปี 2548 กับ “ซึนามิ” จนกระทั่งกับปีนี้ 2552 กับ “ซานติก้า”
แน่นอน — เรื่องราวสุดสลดล่าสุดกับซานติก้า หลายฝ่ายหลายทางก็ต้องหาผู้ที่รับผิดชอบทั้งโดยทางตรงหรือทางอ้อม วิศวกร-สถาปนิก-อินทีเรีย ดีไซน์เนอร์ กับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับก็ต้องโดนเพ่งเล็งมองเข้ามาด้วยสายตาที่มีทั้งคำถาม และต้องการความกระจ่าง
ในฐานะของ “ช่างแบบ” ที่ทำมาหากินในแวดวงอาชีพนี้ ไม่ได้จะมาสรุปฟันธง คอนเฟิร์ม(เอาเอง) ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันเกิดได้ด้วยสาเหตุใด เพราะนั้นเป็นเรื่องที่เราทั้งหลายต้องรอการสอบสวนและพิจารณาของผู้เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบโดยตรง
แต่สิ่งหนึ่งบางอย่างที่อยากจะขอเปิดมุมมอง และย้อนกลับมา(คิด)ดูด้านอื่นๆดูบ้าง คงจะ fair ดีถ้ามันจะเป็นส่วนหนึ่งที่เราจะต้องนำเอาไปพิจารณาให้สำเหนียกเพื่อสร้างสำนึกถึงอยู่เสมออย่างเหนียวแน่น นั้นก็คือ
“การใช้งานให้ถูกประเภท” — รองเท้าถูกออกแบบมาเพื่อสวมใส่และป้องกัน ไม่ได้ออกแบบมาไว้เพื่อเคว้งหัวประธานาธิบดีของชนชาติใด (มันถึงเควี้ยงไม่ถูกไง..[ฮา]..)
วัสดุที่ใช้ในการตกแต่งอาคารต่างๆ ทั้งภายในและภายนอก มีเหตุผลรองรับเสมอสำหรับการเลือกไปใช้ในการตกแต่ง เมื่อพิจารณาจากการเลือกใช้เพื่อให้ตรงตามจุดประสงค์เป้าหมายหลักของการใช้สถานที่ — โฟมหรือฉนวนกันความร้อน ก็ออกแบบมาเพื่อป้องกันการถ่ายเทของอุณหภมิและเสียง เพื่อประโยชน์ในเรื่องของการประหยัดพลังงาน ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันประกายไฟ
แต่ถ้าสาเหตุและที่มาของเรื่องเลวร้ายต่างๆมันเกิดขึ้นจาก “ความคึกคะนอง และความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของมนุษย์” แล้วละก็
อย่าได้ริอาจไปโทษอย่างอื่นเลยครับ
——————————————————
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ – ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
thanks photo : bloowitt
Share post:
