ตกแต่งภายใน “ผ่าตัดแปลง(ประ)เภท”
June 3rd, 2008. Published under Commercial >>, Material, My Stuff >>, Outing >>, Retail Design >>. 2 Comments.
สัปดาห์ที่แล้วแอบแวบไปพัทยามา ไม่ได้ไปเที่ยวดูฝรั่งอาบแดดหรอกนะ แต่ที่เห็นเยอะแยะเต็มไปหมดนี้ ก็จะเป็น “ชายไทย” ที่แปลงร่างเป็น “สาวสวย” กันซะเยอะ น่าจะเยอะกว่าสาวไทย(จริงๆ) อยู่เหมือนกัน เท่าที่กะประมาณเอาจากความถี่ที่เดินผ่าน สวยครับ สวยจริงๆ บางครั้งยังต้องมองตามเพราะความเพลินของสายตา (แค่มองครับ..ยังไม่กล้าที่จะจินตนาการต่อ :) )
ไปดูสถานที่ และคุยงานครับ
“HANAKO TOKYO“ แบรนด์เสริมความงามอีกแบรนด์ที่มีในบ้านเรา กำลังจะเปิดอีกสาขาที่นั้น แถวพัทยากลาง ปากทาง “Walking Street” ถนนคนเดิน(เที่ยว)สไตล์พัทยานานาชาติ
แปลกใจและคาดไม่ถึงว่า จากร้านเดิมที่เป็น “ร้านขายภาพเขียน” (Art Gallery) กำลังจะโดน “ผ่าตัดแปลง(ประ)เภท” ให้กลายไปเป็น สถานเสริมความงาม ”Beauty Shop” ซะแล้ว
ตอนแรกแค่คิดว่า เจ้าของเดิมคงปล่อยให้เขาเช่าทำร้าน
แต่เปล่า..!!! เปลี่ยนเอง ตั้งใจเอง อยากจะเปลี่ยน(ประ)เภทของการทำมาหากิน ทั้งที่ร้านนี้เปิดมาเป็นสิบปีน่าจะได้(คิดเอาเอง) แต่ยังงัยก็น่าจะเกี่ยวกันบ้าง เพราะเป็นเรื่องสวยๆ งามๆ เหมือนกัน…นั้น !!!
ส่วนตัวแล้วผมชอบโครงสร้างเดิมของอาคาร โดยเฉพาะโครงสร้างของพื้นชั้นบน และจะมองเห็นได้จากชั้นล่าง งงมั้ยครับ ??? ถ้า..งงง!! ดูภาพประกอบ
เป็นโครงสร้างไม้ ทั้งคาน ตง และพื้น(ชั้นบน) ยกเว้นเสาและผนังเท่านั้นที่เป็นปูน เกิดไอเดียว่าจะเก็บเสน่ห์ของโครงสร้างอาคารแบบเก่า อันนี้ไว้ (ดีกว่า)
แล้วเอาดีไซน์ที่เป็น สมัยใหม่ (Modern) “ผ่าตัด” ใส่เข้าไป เสริมจมูกด้วยวัสดุที่มีพื้นผิว มันวาว เข้าไปอีกซักหน่อย เพื่อจะได้เกิดเงาภาพสะท้อนให้มีมิติมากขึ้น และสื่อความหมายแบบ “มายา” (Illusion) เข้าไปอีก
เบิ้ลผนังด้านในสุด ด้วยซิลิโคน “ฟองยาง” ให้เกิดระนาบโผล่ขึ้นมาจับต้องได้ และไม่ให้แบนราบจนเกินไป
เน้น “สีดำ” เพื่อความรู้สึก “ลึก-ลับ” น่าค้นหา แทรกด้วย “สีทอง” บ้างเล็กน้อยเป็น “กิมมิค” (Gimmick) กลเม็ดแห่งความหรูหรา
……..
“เรีบบแต่หรู” ~ “น้อยแต่เยอะ..ด้วยความหมาย” (นั่งกัดปากกา แล้วนึกภาพในอากาศ)
จาก “Art Gallery” กำลังจะโดน “ผ่าตัด แปลง(ประ)เภท” ให้เป็น “Beauty Shop“ กลางเมืองพัทยาเร็วๆนี้ครับ .. ถ้าลูกค้าไม่ปฏิเสธค่าแบบผมซะก่อน .. (ฮา)
__________________________________
Author : MiMD : บล็อก(รอ)เก้อ-ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
: Related posts :
2 Comments
PatSonic|Com on June 7th, 2008
หุหุ การปรับเปลี่ยนธุรกิจบนสถานที่เดิม ก็ต้องแบบนี้ล่ะครับ ปรับใช้ให้เหมาะสมกัน มันก็จะได้อารมณ์และภาพพจน์ในอีกแบบหนึ่ง ซึ่งไม่ซ้ำใครด้วย
ว่าแต่ ช่างตั้งชื่อซะจริงๆ
วิษณุ on June 6th, 2008
อ่านดูบทความนี้แล้วก็ชอบใจนะครับ เข้าใจคิดนะครับที่มองว่าการเปลี่ยนแปลงธุระกิจจากร้านขายภาพเขียนซึ่งมักเป็นงานของเพศชาย(ก่อนปี ค.ศ.1900)นะครับ เพราะศิลปินที่มีชื่อเสียงในอดีตมักเป็นเพศชาย มาเป็นร้านเสิรมสวยสำหรับสตรี
มีประเด็นหนึ่งครับที่ผมสังเกตขึ้นมาเองว่าทำไมสังคมปัจจุบันยอมรับ ผู้ชายที่แปลงเพศมากยิ่งขึ้น ซึ่งเราจะพบเห็นได้โดยทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาชีพอย่างที่ผมและคุณ Mimd ทำอยู่นี้ ก็มีทั้งเห็นได้จากภายนอกและซ่อนเร้นไว้อย่างมิดชิด จากการตั้งข้อสังเกตและพยายามคิดจากเหตุผลแบบมหภาค เพื่อเข้าใจว่าทำไมสังคมไทยจึงยอมรับเรื่องการแปลงเพศหรือการชื่นชอบเพศเดียวกัน โดยเฉพาะผู้ชายนะครับ ซึ่งการยอมรับนี้เพิ่มมากกว่าเมื่อ 30 ปีก่อน
ก็ตั้งข้อสันนิษฐานขึ้นมาข้อหนึ่งว่า หรือเป็นเพราะสังคมไทยเปลี่ยนแปลงจากเศรษฐกิจที่พึ่งพาการเกษตรเป็นหลัก ซึ่งในอดีตต้องการแรงงานเป็นกำลังหลักในการผลิต แต่เมื่อประเทศไทยเราเริ่มเข้าสู่ยุคที่สามารถประกอบวิชาชีพที่ไม่จำเป็นต้องใช้แรงงานเป็นหลักแล้ว การที่ผู้ชายไทยส่วนหนึ่งจะเลือกที่จะปรับโครงสร้างทางร่างกาย ให้เหมาะสมกับจิตใจได้อย่างอิสระมากกว่าเมื่อก่อน สังคมมองว่าไม่เป็นไร จึงเริ่มเกิดกระแสการยอมรับมากยิ่งขึ้น
พอมองกลับมาที่วิชาชีพ interior แล้วยิ่งทำให้ดูเหมือนกับว่า ผู้ที่อยู่ระหว่างสถานภาพทั้งสองจะเหมาะสมที่จะทำอาชีพนี้นะครับ เนื่องจากความรักสวยรักงาม รักการประดิษฐ์ ความละเอียดรอบคอบแบบสตรี และการควบคุมการทำงานให้เป็นไปตามตารางเวลา หรือการออกไปยังพื้นที่ก่อสร้าง ซึ่งเป็นความสามารถของบุรุษ ได้ถูกบรรจุไว้ในร่างเดียวแล้ว
สุดท้ายนี้ผมนั่งคิดอยู่นานเลยว่า ผมและคุณ Mimd ควรเริ่มคิดปรับโครงสร้างของตนเองบ้างหรือเปล่าครับ เพื่อให้เหมาะสมกับอาชีพ interior (ล้อเล่งนะครับ อย่าเปลี่ยนนะ อยู่เป็นเพื่อนกันก่อนครับยิ่งมีกันน้อยๆอยู่ด้วยครับ)