บล็อกเกอร์กับความบังเอิญของเลข ๔
Apr 6th, 2008 by MiMD
ศุกร์ที่ ๔ เดือน ๔ แรม ๑๔ ค่ำ ที่พึ่งจะผ่านไป .. มันช่างเป็นความ “บังเอิญ” หรือว่า “เพราะความใจง่ายกันแน่” ให้เหล่าบรรดา “บล็อกเกอร์ ” นามกระเดื่องตัวจริงทั้ง ๔ ท่าน มาประสบพบเจอกันโดยมิได้คาดหมายไว้ก่อนล่วงหน้า ในคืนเดือนมืดเกือบสนิทคืนนี้ 
ด้วยมิตรไมตรีจิตจาก John Redtor ที่ได้ส่งสัณญาณเสียงเชิญชวนผ่านมาทางระบบโทรคมนาคมอันย่ำแย่เอามากๆในช่วงนี้ (โดยเฉพาะ..I’m not Feel Gooood) — กับการพบปะเทคแคร์ต้อนรับ “เดย์” แห่ง iDayBlog.com บล็อกกูรู แถวหน้าอีกคน เนื่องในโอกาสที่บุกกรุง มาแจกรายเซ็นกับหนังสือความรู้เรื่องการสร้างบล็อกด้วย Wordpress ของเขาเอง ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ที่ศูนย์สิริกิติ์
ไม่น่าเชื่อว่า “ร้านลาบ-จิ้มจุ่มยโสธร” ที่มีภูมิศาสตร์สถานที่ตั้งอยู่ ณ.กลางซอยสหการประมูล แถวแยกเหม่งจ๋าย จะกลายเป็นแหล่งซ่องสุม ของเหล่าบรรดา ๔ หนุ่ม “บล็อกเกอร์” และกับอีก ๑ หนุ่มน้อย “บล็อก(รอ)เก้อ” อย่าง mimd ได้ … เพราะถ้าสังเกตให้ดี และได้พินิจพิจารณาอย่างท่องแท้จริงๆ ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาและชาติตระกูลแล้ว น่าจะพบเจอพวกเขาเหล่านั้นได้ไม่ยากแถวๆ เอ็มโพเรี่ยม หรือไม่ก็ พารากอน ซะมากกว่า .. (ฮา)
แพท : patsonic.com , จอห์น : Redtor.com , เดย์ : iDayBlog.com , เอฟ : TARADedu.com รวมทั้ง mimd รวมกันเป็น “ห้าหนุ่ม hi5″ ได้โดยปริยาย เรื่องราวมากมายในการพูดคุย รวมทั้งเรื่อง ลับ ล้วง ควัก อำกันได้อย่าง ออกรส-ออกชาด และถึงพริก-ถึงขิง โดยที่ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำจิ้มแจ่วบนโต๊ะที่แถมให้มาพร้อมกับคอหมูย่าง เป็นตัวช่วยในการเพิ่มรสชาดแต่ประการใด
สรุปสุดท้ายแห่งค่ำคืนนั้นกันด้วย ประเด็นที่จอห์นทิ้งและตั้งคำถามไว้และให้ช่วยกันคิดต่อว่า
“ทิศทางและการพัฒนาของ Weblog และ Blogger ในวันข้างหน้านั้นมันจะเป็นอย่างไรบ้าง ..???”
……….
Author : mimd : บล็อก(รอ)เก้อ-ดีไซน์เนอร์ ออนไลน์
ปล. ฝากถึงเดย์ — สิ่งที่เกิดขึ้นกับเดย์บนเวทีแห่งนั้น มันเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมมากกว่า ลืมมันไปซะ.. (ถ้ารู้จักวงร็อคไม่เจ็ด ก็จะรู้ว่ามันเป็นเรื่องขี้หมาครับ) คุ้นมั้ยประโยคนี้นะ..5555
แหะๆ พอกลับถึงอุดรธานี ผมก็สบายใจขึ้นเยอะแล้วล่ะครับ อาจจะเป็นที่แปลกที่แปลกทาง มันเลยทำให้อะไรมันดูหลวมๆ ไม่เข้าที่เข้าทาง ต้องขอบคุณพี่ๆทั้งสี่ ที่ดูแลนายเดย์เป็นอย่างดีครับ คราวหน้าถ้ามีโอกาส จะแวะนำของชำร่วยไปฝากเป็นการตอบแทน หรือไม่ก็ ถ้ามีโอกาสมาแถวอุดร-หนองคาย ก็แวะมาทักทายกันได้ครับผม
ปล. พี่หน่องน่าจะเอารูปแปะบล็อกบ้างนะครับ มันดูขาดอรรถรสไปนิด แหะๆ
แล้วก็มีคนเขียนถึงอีกคนจนได้
ผมว่า พี่หน่องนี่ก็เป็นบล็อกเกอร์มือดีคนหนึ่งเลยนะ แม้จะไม่เก่งเรื่องโปรแกรม แต่เรื่องเขียนไม่เป็นรองใครเด้อ
เดย์ครับ..จะดีหรือน้อง?? พี่ลองแปะรูปประกอบดูก่อนแล้ว พยายามใช้ PhotoShop แบบสุดความสามารถ เพื่อให้ภาพทุกคนจะได้ดูดีขึ้น..แต่ว่า!! ไม่ต้องบอกก็รู้มั่ง พี่ว่าอย่าดีกว่า ..แต่เดี๋ยวลองดูก่อนก็ได้ แล้วค่อยลงความเห็นกันแล้วกันนะว่าจะให้เอาไว้หรือเอาออกดีกว่า..อิอิ
แพทครับ…ไม่เอาน๊าาาา!…พี่เขิน
555+ ถ้าไม่เอาลง ผมจะเอารูปลงเองแหละครับ แต่ขอทำเป็นขาวทำ ไม่งั้นก็ขอทำเป็นลายเส้น อายตัวเอง เอิ๊กๆ
ปล. ลีลาการเขียนของพี่หน่องก็ไม่เป็นรองใครจริงๆแหละครับ ข้าน้อย ขอคารวะ
แหม..แค่อ่านตัวอักษรของคนเขียน “บล็อก(รอ)เก้อ” ก็รู้สึกได้ว่า..ค่ำคืนนั้นนะร้านลาบ-จิ้มจุ่มยโสธร คงจะมี 5 หนุ่ม Hi 5 เมาท์กันเมามันเสียนี่กระไร..ว่าแล้วก็น้ำลายไหลไปหาส้มตำ ลาบน้ำตกมากินเป็นมื้อเย็นบ้าง คงจะม่วน ไม่น้อย
เมี้ยวๆ มารายงานตัว อิอิ หวังว่าคงจะมีครั้งต่อไปนะครับ
เอาร้านประมาณนี้แหละ ร้านหรูเกินไป เกรงใจชาวบ้านเขา เสียงดังซะ อิอิ
เมี๊ยวๆ ตามมาดม ฟุดฟิด ฟุดฟิด
อิอิ ตอนแรกเกือบได้ไปด้วย แต่ติดอีกงานหนึ่ง …
ได้ข่าวว่าเดย์โดนมอม จริงหรือเปล่าคะ 555
[...] นั่งคุยกันได้สักพัก พี่หน่อง (interiorsiam.com) ก็มา พวกเราก็ดีใจครับ [...]
โอ้ แอบมานั่งดื่มกันที่นี่ เอง อิอิ บล็อกเกอร์มือใหม่แบบผม แอบซุ่มดูก่อนครับ
อย่าง songchaiblog นี้ ไม่เรียกว่ามือใหม่แล้วครับท่าน..แหม่.!! … ทำแอ็บแบ่วไปได้ อิอิ
ยินดีที่ได้รู้จัก แล้วแวะมาคุยกันอีกนะครับ … คราวหน้าเชิญด้วยนะ